κάθε φορά

Και κάθε μέρα έρχεται μια άλλη μέρα
κάθε φορά που επιστρέφω
κάθε φορά που περπατώ και
Φαίνεται να σας έχω κοντά
κάθε φορά που κοιτάζω γύρω
κάθε φορά που δεν το παρατηρώ
όποτε έρχεται η μέρα
Και κάθε φορά που ξυπνάω
κάθε φορά που κάνω λάθος
κάθε φορά που είμαι βέβαιος και
όποτε αισθάνομαι μοναξιά
όποτε μπορώ να το σκεφτώ
κάτι που δεν έχει καμία σχέση με αυτό
κάθε φορά
Και κάθε φορά που δεν είμαι συνεπής
και όποτε δεν είναι σημαντικό
όποτε κάποιος ενδιαφέρεται για μένα
όποτε δεν υπάρχει
όπως την έψαχνα
κάθε φορά
κάθε φορά που ....
Και κάθε βράδυ έρχεται πίσω
και φόβο
και κάθε φορά το βράδυ
Και κάθε φορά που δεν το έχω
κάθε φορά που δεν είμαι
κάθε φορά που δεν βλέπω τίποτα
και κάθε φορά που κλαίω αργότερα
όποτε μένω μόνος
με το κεφάλι στα χέρια μου
και στέλνω τα πάντα πίσω στο αύριο ...

Read More

Ζωής λαθρεπιβάτες...

Εριξε η μοίρα τα χαρτιά 
και φτάσαμε εμείς εδώ…
 ξυπόλυτοι αστροναύτες.
 Απ τα νερά του ποταμού 
στα βάθη του Ωκεανού
 και στην ζωή λαθρεπιβάτες. 
Ολοι μας είμαστε μια ιδέας
 λιποτάκτες
 Η του βουνού μας
 αναβάτες…

Read More

Αιμορραγώ μέσα στις λέξεις

Αιμορραγώ μέσα στις λέξεις
με τους αγκυλωτούς φθόγγους
μιας γλώσσας που αργοπεθαίνει
κάτω απο τα δάχτυλά μου.

Ακροβατώ πάνω σε δρόμο
φαρδύ και σίγουρο που ΄χαν ανοίξει
χρόνια πρίν για να τον διαβούν
ήρωες αυτοί και να διαβώ και εγώ
και το σινάφι μου αναίμακτα.

Κι όμως αιμορραγώ
Μάταια
Οι λέξεις παίρνουν νόημα
για να χαθούν σε ένα πηγάδι
βαθύ και σκοτεινό,
που μόνο εσύ μπορείς
να το φωτίσεις.
Μένουν οι λέξεις μου μετέωρες
μια ποίηση
αγκιστρωμένη
στους φθόγγους

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Read More

Πάρε ανάσα...

Μερικές φορές το μυαλό σου χρειάζεται
περισσότερο χρόνο για να δεχτεί αυτό
που η καρδιά σου ήδη ξέρει.

Πάρε ανάσα και συνέχισε...

Read More

The passing of time.

Open my legs in love
And the verb you were born
I have hallucinations in life and
junto a ellas crecisteis,
My strength and joy
You should love him for that
You are from my root, root of my roots.

I do not care what will happen.
Even if you love me, only me
Full of knowing you have me by your side,
That I take away my livelihood and that I am
Your Vera, for whatever you need
I'm dying in that.

Despite my sorrows and how much you have
I want to know that I will soon finish like
Grandpa, in a warm place with a blanket in
The legs and I can only see you when you come
Let's see.

I give thanks to life for conception and her
All powerful because you are a good son,
Today I find myself in this asylum and thank God
I was worried that in my last days
Do not find me alone.

Here we are all equal and love we give to ourselves,
Love we return when we are sorry,
For others who come to have what we hope
When he enters this asylum that no one has engraved,
You may be the very soon with everyone
Hands, then you will understand what in your day
I felt when I felt abandoned.

For you not to suffer, I smiled enthusiastically
I told you it was cute I liked it,
I painted you a thousand caresses with my wounded hands
And I asked you to leave your life,
I was ecstatic all night without consolation in my sorrows
I expect you to come and comfort me

Today I feel like I'm leaving and I do not have you next to me
Maybe you forgot it and you think I forgot you,
May God hold you my son and remember me
A little that wherever my soul is, you will follow
Be everything.

Read More

Θα ήθελα δύο φτερά

Η πραγματικότητα μας πνίγει,
μετακινεί τις σκιές μας
προς την χλωμή σιωπή
εκεί που τελειώνουν όλα.

Εμείς προχωράμε πολύ μπροστά
Επιτρέποντας τον χρόνο
να μας φτάσει.

Θα ήθελα δύο φτερά
Στους τρέμοντας ώμους μου
Για να ξεφύγω από τα λακαρισμένα νύχια
της ζωής
από αυτή την εξαπάτηση
και πετώντας εκεί
που όλα μυρίζουν
που όλα ανθούν
εκεί που μόνο ο θάνατος μπορεί
να εξηγήσει στη ζωή
γιατί αξίζει να είναι η ζωή...

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Read More

--- Υποδοχείς διαυγούς βροχής. ---

Οι ψυχές μας
Συλλέκτες αλληγοριών.
Σημεία εξαφάνισης.
Ένα δέντρο δάκρυα.
Υποδοχείς διαυγούς βροχής.

Και ένα λουλούδι των δαχτύλων που θέλει
να παραβιάσει με την οικεία πορεία του ένα
μέρος όλων των απαγορευμένων.
Η μυρωδιά του αξέχαστου.

Και μια λεηλατική γλώσσα πρόθυμη
να φλερτάρει και να παρασυρθεί
από μικρές εξημερωμένες σιωπές
που φιλώνουν τη μελαγχολία του χθες.

Να επιμένει στην εκκαθάριση
της καμπύλης του χρόνου...

Copyright ® Vaggelis Iliopoulos
All Rights Reserved

Read More